Centralna Biblioteka Wojskowa
Aktualności
99. rocznica urodzin Prezydenta Ryszarda Kaczorowskiego
23.11.2018
26 listopada 2018 roku przypada 99. rocznica urodzin Ryszarda Kaczorowskiego, ostatniego Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej na Uchodźstwie, zmarłego tragicznie w katastrofie smoleńskiej 10 kwietnia 2010 r.

Ryszard Kaczorowski urodził się 26 listopada 1919 r. w Białymstoku, gdzie również ukończył gimnazjum i średnią szkołę handlową (1937 r.). Świadectwo dojrzałości uzyskał w Liceum 3. Dywizji Strzelców Karpackich w Anglii w 1947 r. W Londynie ukończył w 1949 r. Szkołę Administracji Portowej i Handlu Zagranicznego.

Od najmłodszych lat należał do harcerstwa. W sierpniu i wrześniu 1939 r. był zastępcą Komendanta Pogotowia Harcerskiego w Białymstoku, powołanego do służby pomocniczej na wypadek wojny. W październiku 1939 r., pod okupacją sowiecką, został zastępcą hufcowego w tajnym hufcu harcerskim, który miesiąc później wszedł w skład Szarych Szeregów. W styczniu 1940 r. został hufcowym Szarych Szeregów i jednocześnie zastępcą Komendanta Chorągwi oraz łącznikiem między Szarymi Szeregami a Komendantem Związku Walki Zbrojnej. W czerwcu tegoż roku objął funkcję Komendanta Chorągwi Szarych Szeregów.

Aresztowany przez NKWD 17 lipca 1940 r., był więziony w Białymstoku i Mińsku, gdzie po dwudniowym procesie 1 lutego 1941 r. został skazany na karę śmierci przez Najwyższy Sąd Białoruskiej Republiki Sowieckiej. 10 maja 1941 r., po stu dniach w celi śmierci, wyrok ten sąd ZSRR zmienił na dziesięć lat łagrów. W celu odbycia kary został zesłany na Kołymę. Zwolniony z łagrów wskutek "amnestii", w marcu 1942 r. wstąpił do Armii Polskiej w ZSRR i jako żołnierz 2. Korpusu Polskiego odbył kampanię włoską w batalionie łączności 3. Dywizji Strzelców Karpackich, walcząc m. in. pod Monte Cassino. Będąc wówczas dowódcą ośrodka łączności 2. Brygady Strzelców Karpackich 3. DSK, jako pierwszy upowszechnił wiadomość o zajęciu klasztoru przez Polaków. Po wojnie zamieszkał w Wielkiej Brytanii.

W Związku Harcerstwa Polskiego poza Krajem działał od 1949 r. W latach 1955-1967 pełnił funkcję Naczelnika Harcerzy. W 1967 r. Naczelna Rada Harcerska wybrała go przewodniczącym ZHP.

Był Komendantem reprezentacji polskiej na Międzynarodowym Jubileuszowym Jamboree w 1957 r. oraz Komendantem Światowego Zlotu Harcerstwa w 1969 r. na Monte Cassino i w 1982 r. w Belgii. Brał czynny udział w polskim życiu społecznym jako członek Zarządu Głównego Stowarzyszenia Polskich Kombatantów, Zarządu Zjednoczenia Polskiego oraz Rady Polskiego Ośrodka Społeczno-Kulturalnego. Był członkiem Rady Polskiej Macierzy Szkolnej i Rady Instytutu Polskiego Akcji Katolickiej.

Należał do Rady Koordynacyjnej Polonii Wolnego Świata od czasu jej utworzenia. W marcu 1986 r. powołany do Rady Narodowej Rzeczpospolitej Polskiej, jako nominat Prezydenta RP oraz do Rządu RP na Uchodźstwie. W gabinecie premiera prof. Edwarda Szczepanika był ministrem spraw krajowych. Na tym stanowisku rozwinął wszechstronne kontakty z działaczami opozycji w kraju. Był również sekretarzem honorowym Funduszu Pomocy Krajowi.

19 lipca 1989 r. objął urząd Prezydenta RP na Uchodźstwie. 22 grudnia 1990 r. przekazał insygnia władzy prezydenckiej Lechowi Wałęsie, pierwszemu prezydentowi wybranemu w wolnych wyborach. Ustawą Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z maja 1996 r. otrzymał potwierdzenie praw przysługujących prezydentom RP po zakończeniu ich urzędowej kadencji.

Ryszard Kaczorowski, ostatni Prezydent II Rzeczypospolitej z małżonką Karoliną Kaczorowską oraz dr Jan Tarczyński, Dyrektor Jego Biura w Londynie.
Instytut Polski i Muzeum im. gen. Sikorskiego w Londynie, d. gabinet Władysława Andersa, 1997 rok.


Otrzymał doktoraty honoris causa Uniwersytetu Wrocławskiego, Akademii Medycznej w Białymstoku, Uniwersytetu Opolskiego, Uniwersytetu w Białymstoku i Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie. Był m.in. przewodniczącym Rady Dziedzictwa Archiwalnego w Warszawie, członkiem Rady Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa w Warszawie oraz m.in. patronem (i przewodniczącym Rady) Fundacji Ochrony Zabytków Militarnych Polskiego Towarzystwa Historycznego w Wielkiej Brytanii, a także Funduszu Pomocy Krajowi i Polonia Aid Foundation Trust w Londynie oraz Rady Fundacji "Ius et Lex" w Warszawie.

Honorowy obywatel Białegostoku, Chodzieży, Częstochowy, Drzewicy, Gdańska, Gdyni, Gorzowa Wielkopolskiego, Jeleniej Góry, Krakowa, Krosna, Legnicy, Lublina, Łukowa, Mińska Mazowieckiego, Nowego Sącza, Opoczna, Opalenicy, Opola, Ostrołęki, Pabianic, Piastowa, Polic, Rogoźnicy, Rzeszowa, Siedlec, Sochaczewa, Supraśla, Świątników Górnych, Tomaszowa Lubelskiego, Warszawy, Zakopanego, Zielonej Góry i Ziemi Podlaskiej.

Był m.in. bohaterem inscenizowanego filmu dokumentalnego "Wszystko co nasze!", emitowanego premierowo w TV "Polonia" TVP SA w 2004 r., (scen. Jan Tarczyński, reż. Przemysław Młyńczyk i Leszek Wiśniewski) oraz reportażu historycznego "Insygnia Wolności" (TVP 3, 2005 r., scen. i reż. Marek Maldis i Jan Tarczyński), a także książki Ryszard Kaczorowski. Dziewięć wieczorów z prezydentem (Adam Dobroński, wyd. Benkowski, Białystok; wyd. I 1999, wyd. II uzup. 2004, wyd. III 2008).

Z tytułu pełnionej funkcji Wielkiego Mistrza Orderu Orła Białego i Orderu Odrodzenia Polski był Kawalerem tych Orderów. W uznaniu zasług niepodległościowych Ojciec Święty Jan Paweł II nadał mu Wielki Krzyż Orderu Piano, a królowa brytyjska Elżbieta II Wielki Krzyż Rycerski Orderu św. Michała i św. Jerzego.

Odznaczony także Krzyżem Franciszkańskim, Krzyżem Armii Krajowej, Krzyżem Monte Cassino, Krzyżem Więźnia Politycznego, Medalem "Pro Memoria" i wieloma innymi odznaczeniami. Był członkiem Konfraterni Zakonu Paulinów. Uhonorowany Medalem Konfederacji Jasnogórskiej, należał do grona Przyjaciół Jasnej Góry.

Ostatnie urodziny Pana Prezydenta Ryszarda Kaczorowskiego. Po uroczystości w Teatrze Wielkim w Warszawie 16 listopada 2009 roku. Obok Pana Prezydenta dr Jan Tarczyński, Dyrektor Biura b. Prezydenta RP Ryszarda Kaczorowskiego w Londynie. W środku ppor. Artur Francuz, Szef Ochrony Pana Prezydenta z Biura Ochrony Rządu.


Do tragicznej śmierci w katastrofie lotniczej w Smoleńsku 10 kwietnia 2010 roku mieszkał w Londynie, angażując się w działania na rzecz Polski i Polaków poza granicami Ojczyzny.

Ministerstwo Obrony Narodowej
Katalog stron wojskowych